Telefon  +48 661 33 22 59

    Email  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Covid - 19

 

Zmiany w zakresie ubezpieczeń społecznych w związku z epidemią COVID – 19


Zmiany w zakresie umów o dzieło

Zgodnie z art. 1 ust.14 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19 w związku z art. 36 ust. 17, art. 45 ust. 1 pkt 1b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, płatnik składek lub osoba fizyczna zlecająca dzieło informuje ZUS w terminie 7 dni od dnia zawarcia każdej umowy o dzieło, jeżeli umowa taka zawarta zostanie z osobą, z którą nie pozostaje w stosunku pracy lub jeżeli w ramach takiej umowy nie wykonuje pracy na rzecz pracodawcy.

 

Brak opłaty prolongacyjnej

Zgodnie z art. 1 ust.14 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19 w związku z art. 15zb ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem  COVID-19 innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: ustawa o COVID-19), nie nalicza się opłaty prolongacyjnej w przypadku odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty dotyczącego należności z tytułu składek należnych za okres od 1 stycznia 2020 r., na podstawie wniosku złożonego w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo w okresie 30 dni po jego odwołaniu, a w przypadku ogłoszenia stanu epidemii – w okresie jego obowiązywania albo w okresie 30 dni po jego odwołaniu.

 

Zwolnienie z obowiązku opłacenia składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r.

Zgodnie z art. 1 ust.16 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19 w związku z art. 31zo-31zu ustawy o COVID-19, na wniosek płatnika składek, który na dzień 29 lutego 2020 r. zgłosił do ubezpieczeń społecznych mniej niż 10 ubezpieczonych, zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli był zgłoszony, jako płatnik składek przed dniem 1 lutego 2020 r.

W przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność, które opłacającą składki wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne, zwalnia się je z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., jeżeli prowadziły działalność przed 1 lutego 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, nie był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. (które wynosi 5 227,00 zł).

Zwolnieniu z obowiązku opłacania podlegają należności z tytułu składek ustalone od obowiązującej najniższej podstawy wymiaru tych składek.

Wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, płatnik składek przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r. Wniosek ma zawierać – jeśli zależy od tego pomoc - m.in. oświadczenie płatnika składek potwierdzające uzyskanie, w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek przychodu z działalności nie wyższego niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. (które wynosi 5 227,00 zł). Wniosek o zwolnienie z opłacania składek może być złożony w formie dokumentu papierowego albo elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, za pomocą profilu informacyjnego utworzonego w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Za marzec, kwiecień i maj 2020 r. płatnik składek zobowiązany jest przesyłać deklaracje rozliczeniowe lub imienne raporty miesięczne na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zgodnie z tymi przepisami zwolniony jest z obowiązku ich składania.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwalnia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia przesłania deklaracji rozliczeniowej lub imiennych raportów miesięcznych należnych za ostatni miesiąc wskazany we wniosku o zwolnienie z opłacania składek, a w przypadku gdy płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania – w terminie nie dłuższym niż 30 dni od terminu, w którym powinna być opłacona składka za ostatni miesiąc wskazany we wniosku o zwolnienie z opłacania składek.

Warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r. nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje płatnika składek o zwolnieniu z obowiązku opłacania należności z tytułu składek. Odmowa zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, następuje w drodze decyzji.

W przypadku osób prowadzących pozarolnicza działalność, jeżeli przepisy uzależniają prawo lub wysokość świadczeń z ubezpieczeń społecznych od opłacenia składek, składki na ubezpieczenia społeczne zwolnione z obowiązku ich opłacania traktuje się jak składki opłacone.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność zachowuje prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa jeżeli podlegała ubezpieczeniu chorobowemu w dniu 1 lutego 2020 r.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o wysokości przychodu wykazanego we wniosku o zwolnienie z opłacania składek. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o rozbieżnościach pomiędzy przychodem wykazanym we wniosku o zwolnienie z opłacania składek a przychodem wykazanym dla celów podatkowych.

Zwolnienie małych firm, zgłaszających do 9 osób do ubezpieczeń społecznych, ze składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r. Państwo przejmie na 3 miesiące pokrycie składek do ZUS od przedsiębiorców działających przed 1 lutego br. Zwolnienie dotyczy składek za przedsiębiorcę i pracujące dla niego osoby. Ze zwolnienia mogą skorzystać także samozatrudnieni z przychodem do 15 681 zł (300% przeciętnego wynagrodzenia), którzy opłacają składki tylko za siebie. Zwolnienie dotyczy składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, FGŚP, FEP. Zarówno przedsiębiorca, jak i pracujące dla niego osoby zachowają prawo do świadczeń zdrowotnych i z ubezpieczeń społecznych za okres zwolnienia ze składek. Przedsiębiorcy opłacający składki na własne ubezpieczenia i osoby z nimi współpracujące zachowują prawo do świadczeń w razie choroby i macierzyństwa jeżeli były w dobrowolnym ubezpieczeniu chorobowym na 1 lutego 2020 r.

Ze zwolnienia ze składek nie skorzystają firmy, które znajdowały się w trudnej sytuacji w grudniu 2019 r. i nie regulowały należności, w tym składek pobieranych przez ZUS. Wynika to z regulacji UE.

Więcej informacji o zwolnieniu znajdziesz TUTAJ

 

Zakwaterowanie i wyżywienie pracownika

Zgodnie z art. 1 ust.14 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19 w związku z art. 15x ustawy o COVID-19, pracodawca, który jest obowiązany zapewnić pracownikowi zakwaterowanie i wyżywienie niezbędne do realizacji przez pracownika jego obowiązków pracowniczych na gruncie ustawy o COVID-19, tj. m.in.:

  1. w przedsiębiorstwie prowadzącym działalność polegającą na zapewnieniu funkcjonowania systemów i obiektów infrastruktury krytycznej,
  2. w przedsiębiorstwie będącym podwykonawcą lub dostawcą, którzy nie są częścią infrastruktury krytycznej, ale są kluczowi dla zachowania ciągłości działania infrastruktury krytycznej,
  3. zapewniających funkcjonowanie stacji paliw płynnych,

nie wlicza do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne wartości świadczeń polegających na zakwaterowaniu i wyżywieniu pracownika.

 

Zwolnienie z obowiązku opłacania składek dla rolników

Osoby objęte ubezpieczeniem emerytalno-rentowym w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników KRUS zwalnia się z opłacania składek na to ubezpieczenie za drugi kwartał 2020 r.

 

Wnioski do ZUS

Aby otrzymać wsparcie realizowane przez ZUS w ramach Tarczy Antykryzysowej, trzeba złożyć odpowiedni wniosek:

  • RDZ – wniosek o zwolnienie z opłacania składek,
  • RSP-C – wniosek o świadczenie postojowe dla umów cywilnoprawnych (wypełnia zleceniodawca lub zamawiający),
  • RSP-D – wniosek o świadczenie postojowe dla prowadzących działalność,
  • RDU – wniosek o ulgę w opłacaniu składek (odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty należności z tytułu składek) bez opłaty prolongacyjnej.

 

Zmiany w podatku dochodowym od osób prawych w związku z epidemią COVID – 19


Rozliczenie straty powstałej w 2020 r.

Zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19 (Dz.U. z 31marca 2020r. poz. 568), poprzez dodanie art. 38f w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT), podatnicy będą mieli możliwość jednorazowego obniżenia wysokości straty powstałej w obecnym roku podatkowym (obejmującym 2020 r.) o dochód uzyskany w poprzednim roku podatkowym. Obniżenie dokonywane będzie poprzez złożenie korekty zeznania za poprzedni rok podatkowy. Odliczenie straty nie może przekroczyć kwoty 5 000 000,00 zł. Pozostałą kwotę straty można odliczyć na zasadach ogólnych.

Warunkiem skorzystania z tej możliwości jest spełnienie jednocześnie dwóch warunków:

  1. poniesienie straty w roku podatkowym, który rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2020 r. a zakończy się po dniu 31 grudnia 2019 r., lub rozpoczął się po dniu 31 grudnia 2019 r. a przed dniem 1 stycznia 2021 r., i
  2. uzyskanie przychodów niższych, o co najmniej 50% od przychodów uzyskanych z tej działalności w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym rok podatkowy, o którym mowa wyżej.

Jeśli podatnik nie skorzysta z tej możliwości, będzie mógł rozliczyć stratę na zasadach ogólnych. W przypadku upływu terminu do złożenia zeznania lub złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym dokonywane jest obniżenie, podatnik składa korektę zeznania.

 

Przedłużenie terminu na złożenie informacji o cenach transferowych 

Zgodnie z art. 1 ust.16 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19 w związku z art. 31z ustawy o COVID-19, przedłużony został do dnia 30 września 2020 r. termin do złożenia informacji o cenach transferowych, o którym mowa w art. 23zf ust. 1 ustawy o PIT, który nałożony został na podmioty powiązane:

  1. obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych - w zakresie transakcji kontrolowanych objętych tym obowiązkiem lub
  2. realizujące transakcje kontrolowane.

Przedłużenie dotyczy tylko podmiotów, których rok podatkowy rozpoczął się po dniu 31 grudnia 2018 r. a zakończył przed dniem 31 grudnia 2019 r.

 

Podatek od przychodów ze środków trwałych będących budynkami

Zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19, poprzez dodanie art. 38h w ustawie o CIT, termin zapłaty podatku od przychodów ze środka trwałego będącego budynkiem (określany, jako minimalny podatek dochodowy), za okresy marzec-maj 2020 r., został przedłużony 20 lipca 2020 r.

Warunkiem przedłużenia jest spełnienie następujących warunków łącznie:

  1. poniesienie w danym miesiącu negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19,
  2. uzyskanie w danym miesiącu przychodów z działalności gospodarczej niższych, o co najmniej 50% w stosunku do analogicznego miesiąca poprzedniego roku podatkowego (w przypadku podatnika, który rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w 2019 r. – w stosunku do uzyskanych w tym roku średnich przychodów).

Drugiego warunku nie stosuje się do:

  1. podatników, którzy stosowali w 2019 r. formę opodatkowania, w przypadku której nie ustala się przychodów, lub
  2. którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w ostatnim kwartale 2019 r. i nie uzyskali w tym okresie przychodów z działalności gospodarczej, lub
  3. którzy rozpoczęli działalność w 2020 r.

Średnie miesięczne przychody to kwota stanowiąca iloraz przychodów z działalności gospodarczej uzyskanych w roku, w którym podatnik rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, i liczby miesięcy, w których była prowadzona ta działalność.

 

Rezygnacja z zaliczek uproszczonych

Zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19, poprzez dodanie art. 38j w ustawie o CIT, mali podatnicy, u których wartość przychodu ze sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym równowartości 2 000 000,00 euro, mogą zrezygnować w trakcie roku podatkowego z uproszczonej formy wpłacania zaliczek za miesiące marzec-grudzień 2020 r. Warunkiem jest, aby taki podatnik ponosił negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19. Rezygnacja możliwa jest tylko przed opłaceniem zaliczki za marzec 2020 r.

O rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek należy poinformować w zeznaniu składanym za 2020 r.

 

Jednorazowe odpisy amortyzacyjne dla środków trwałych nabytych w związku z COVID-19

Zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19, poprzez dodanie art. 38k w ustawie o CIT, podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, które zostały nabyte w celu produkcji towarów związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 i wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w 2020 roku. Jednorazowa amortyzacja nie jest liczona do limitu amortyzacji jednorazowej, o której mowa w art. 16k ustawy o CIT (równowartość 50.000 euro).

Za takie towary uważa się w szczególności: maseczki ochronne, respiratory, środki odkażające, medyczną odzież ochronną, ochraniacze na obuwie, rękawiczki, okulary, gogle, środki do dezynfekcji i higieny rąk.

 

Odroczenie stosowania ulgi na złe długi dla dłużników

Zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19, poprzez dodanie art. 38i w ustawie o CIT, w okresach rozliczeniowych przypadających w 2020 r., podatnicy którzy nie uregulowali swojego zobowiązania pieniężnego przez 90 dni po upływie terminu zapłaty, nie są zobowiązani do zwiększania dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość zobowiązania do zapłaty tego świadczenia pieniężnego. Taki obowiązek został na nich nałożony w związku z ustawą o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom.

Warunkiem tego odstępstwa jest spełnienie następujących warunków łącznie:

  1. podatnik poniósł w danym okresie rozliczeniowym negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19;
  2. uzyskane przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym przychody są niższe, o co najmniej 50% w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku podatkowego, a w przypadku podatnika, który rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w 2019 r. – w stosunku do uzyskanych w tym roku średnich przychodów. 

Drugiego warunku nie stosuje się do podatników, którzy stosowali w 2019 r. formę opodatkowania, w przypadku której nie ustala się przychodów, lub

  1. którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w ostatnim kwartale 2019 r. i nie uzyskali w tym okresie przychodów, lub
  2. którzy rozpoczęli działalność w 2020 r.

Średnie miesięczne przychody to kwota stanowiąca iloraz przychodów z działalności gospodarczej uzyskanych w roku, w którym podatnik rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, i liczby miesięcy, w których była prowadzona ta działalność.

Jeżeli podatnik, którego rok podatkowy zakończy się przed dniem 1 października 2020 r., posiada zobowiązania, które nie zostaną uregulowane do dnia złożenia zeznania za ten rok, zobowiązania te podlegają doliczeniu do dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki począwszy od pierwszego okresu rozliczeniowego następnego roku podatkowego, nie wcześniej niż w rozliczeniu zaliczki za 2021 r. (o ile do dnia terminu płatności tej zaliczki zobowiązanie to nie zostanie uregulowane).

 

Odliczenie darowizn udzielonych w związku z COVID-19 od podstawy opodatkowania

Zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19, poprzez dodanie art. 38g w ustawie o CIT, podatnicy będą mogli odliczyć od podstawy opodatkowania (także przy obliczaniu zaliczki na podatek), uprzednio nieodliczone na zasadach ogólnych darowizny dokonane od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 września 2020 r. dla podmiotów leczniczych, Agencji Rezerw Materiałowych, Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych.

Warunkiem odliczenia jest cel darowizny: przeciwdziałanie COVID-19, czynności związane ze zwalczaniem zakażenia, zapobieganiem rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków choroby.

Nowością w porównaniu z projektem ustawy jest wskazanie kwot do odliczenia. W przypadku darowizny przekazanej:

  1. do dnia 30 kwietnia 2020 r. – odliczeniu podlega kwota odpowiadająca 200% wartości darowizny;
  2. w maju 2020 r. – odliczeniu podlega kwota odpowiadająca 150% wartości darowizny;
  3. od dnia 1 czerwca 2020 r. do dnia 30 września 2020 r. – odliczeniu podlega kwota odpowiadająca wartości darowizny.

 

Koszty kwalifikowane na działalność badawczo - rozwojową w związku z COVID-19

Zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19, poprzez dodanie art. 38l w ustawie o CIT, koszty kwalifikowane ponoszone w 2020 r. na działalność badawczo-rozwojową, której celem jest opracowanie produktów niezbędnych do przeciwdziałania COVID-19 podatnik może odliczyć od dochodu będącego podstawą obliczenia zaliczki na podatek. Odliczenia może więc dokonać już przy obliczaniu zaliczki, a nie dopiero w zeznaniu rocznym.

 

Podatek od kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej

Zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o COVID-19, poprzez dodanie art. 38m w ustawie o CIT, podatnicy osiągający kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które wykorzystywane są do przeciwdziałania COVID-19, mogą stosować do opodatkowania tych dochodów w trakcie roku podatkowego przy obliczaniu zaliczek, stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie (5%).

Zasady te stosuje się również w przypadku, gdy podatnik nie posiada kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ani ekspektatywy uzyskania kwalifikowanego prawa, pod warunkiem zgłoszenia lub złożenia wniosku o uzyskanie takiego prawa ochronnego do właściwego organu, w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, za który przy obliczaniu zaliczki na podatek zastosował 5% stawkę podatku.

 

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.